Dondoortje is weer es een boek over de sexe verschillen aan het lezen. Sja de psycholoog in haar zal altijd wel aanwezig blijven en gezien ze tegenwoordig bijna alleen maar mannen op het werk tegen komt leek het haar wel weer praktisch. ‘Op de ladder door het glazen plafond’ luidt dan ook de titel dit maal. Tot dusver zijn de gelezen passages er interessant en ook zelfs nuttig alleen de pagina die Dondoortje nu net gelezen heeft wil ze graag hier neerzetten. Een stukje tekst waarover Dondoortje zich afvraagt in hoeverre zij ‘anders’ is dan andere vrouwen..
‘
Wat goed voor mannen is, is niet goed voor vrouwen. Mannen gaan nu eenmaal graag naar de gemengde sauna (en vrouwen niet) of kletsen over auto’s, sport, vrouwen, geld en techniek. Vrouwen hebben heel andere onderwerpen. Mannen scheppen graag op. Vrouwen niet. Mannen houden elkaar hun leven lang graag voor de gek. Vrouwen begrijpen dat niet en vinden het kwetsend. Dus waarom zou een vrouw met alle geweld opgenomen willen worden in de mannenstam? Dat heeft geen zin.
Laten we vooral niet vergeten dat mannen en vrouwen ook prive bij bepaalde gelegenheden onder elkaar blijven. Het theekransje is typisch vrouwelijk, net zoals het speelpleinonderonsje van de moeders (waarvan de meeste mannen zelfs nog nooit hebben gehoord).
Winkelen doet een vrouw met haar beste vriendin -iedereen weet wat voor een hekel mannen aan winkelen hebben. Zij denken dat je gaat winkelen om dingen te kopen.
Voor vrouwen is het doen van aankopen tijden het winkelen eerder bijzaak en is het vooral een stamritueel voor het onderhouden van sociale contacten. Het wellnessarrangement boekt de vrouw met haar beste vriendin en niet met -God behoede- haar eigen partner. Waarom is een Girls’ Night Out of Ladies’ Night in de horeca zo’n succes? Waarom zijn er geen gemengde vrijgezellenavonden? Dat heeft allemaal goede redenen. Als een man of vrouw deze redenen negeert, leidt dat tot ellende.
Goed tot zover het stukje en even ter verduidelijking het boek was bezig de onbewuste mannen en vrouwen rituelen te beschrijven. De mannenrituelen herkende Dondoortje tot dusver wel, die van de vrouwen ook alleen veel minder. Dondoortje vermoed dat ze minder bekend is met de ‘vrouwenrituelen’ en wellicht juist door die onbekendheid er ook een lichte hekel aan heeft. Een ladies night out.. sja leuk, ze gaat wel mee maar ze voelt zich meestal niet in de groep passen.. Winkelen? Alsjeblieft niet zeg! Jak! Theekransjes? Mwah, op zich leuk maar dit is meer een fenomeen van vroeger, de laatste jaren toch steeds minder. Zowieso vriendinnen an sich: de enige die Dondoortje echt de stempel van vriendin zou willen geven zijn de vriendinnen opgedaan en behouden uit de middelbare school tijd. Nee Dondoortje is bang dat ze te weinig bekend is met de onbewuste vrouwen rituelen en daardoor dus de boot mist.
Misschien idd het antwoord op de vraag die Dondoortje zich al sinds 1996 stelt: waarom lukt het mij niet om echte (dus niet oppervlakkige) vriendinnen te verkrijgen? Lastig..
)
